Γράφει ο Παναγιώτης Σαμψωνίδης
Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ συναντήθηκαν πάλι εχθές σε ένα ακόμη ντέρμπι, το οποίο μόνο ντέρμπι δε θύμησε, παρά μόνο σε ελάχιστες φάσεις που ηπήρξε ένταση και είδαμε μια δόση "πάθους". Κατά τ' άλλα, από ποδοσφαιρικής άποψης ήταν ένα κάκιστο ματς, χωρίς θέαμα και πολλά γκολ, ενώ παραδόξως δε στιγματίστηκε ιδιαίτερα από διαιτητικά έκτροπα. Εν τέλει το παιχνίδι κρίθηκε στη λεπτομέρεια, αφού μετά απο πολύλεπτη διακοπή και με τον ρυθμό εμφανώς χαμένο, σε μια στιγμή αμυντικής ολιγωρίας, ο Ολυμπιακός πέτυχε το ένα και μοναδικό γκολ. Η ήττα αυτή προσωπικά μου αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση για τους εξής λόγους:
⁃ Πρωτίστως, η αγωνιστική εικόνα του ΠΑΟΚ ήταν συνολικά, και το τονίζω αυτό, καλύτερη από ότι του γηπεδούχου και πρωταθλητή Ολυμπιακού. Ένας ΠΑΟΚ ψυχωμένος, κυρίως στην αρχή, και ύστερα κατά διαστήματα, περιόρισε σημαντικά τον Ολυμπιακό αναγκάζοντας τον σε 1(!) μολις τελική στο πρώτο ημίχρονο και αυτή εκτός στόχου. Αντίθετα δηλαδή με τις προβλέψεις μερικών, ο Δικέφαλος φε φοβήθηκε το παιχνίδι, προσπάθησε να δημιουργήσει ρήγματα, ωστόσο του στοίχησαν ακριβά οι λανθασμένες επιθετικές επιλογές και κυρίως το "κλείσιμο" των Πειραιωτών στο καβούκι τους, γεγονός που μαρτυρά πώς μάλλον φοβήθηκαν περισσότερο αυτοί το ματς...
⁃ Δεύτερον, βασιζόμενος στο πρώτο, η εικόνα του Ολυμπιακού από το 55'-60' και ύστερα, δημιούργησε την εντύπωση πως προσπάθησε να "κλέψει" το παιχνίδι, αντί να σταθεί αξιοπρεπώς. Από τη μια, δεκτό! Πήρε τους 3 βαθμούς. Από την άλλη, όμως, αυτό δεν πρέπει επουδενί λόγο να αγχώνει τον ΠΑΟΚ, ο οποίος οφείλει να δει μεν το ματς ως απώλεια βαθμών και το πάθημα να του γίνει μάθημα, ώστε να αλλάξει, από την άλλη δε, ως πειστήριο και αβαντάζ για τη συνέχεια, πως αν βελτιωθεί λίγο ακόμα δε θα φοβάται να αντιμετωπίσει κανέναν αντίπαλο, πόσο μάλλον τον Ολυμπιακό.
⁃ Τρίτον, όσον αφορά την αγωνιστική εικόνα του Δικεφάλου, όπως προείπα μου φάνηκε αξιοπρεπής. Ίσως το ιδανικό αποτέλεσμα να ήταν η ισοπαλία ή η νίκη του ΠΑΟΚ. Ωστόσο αυτό δε συνέβη και λόγω τύχης και λόγω λανθασμένων επιλογών. Δεν θεωρώ ότι χρειάζεται να ψέξουμε τον Λουτσέσκου. Δουλειά ναι χρειάζεται και, όπως έχω γράψει παλαιότερα, πρέπει να φτιάξει αντίστοιχης δυναμικής με την άμυνα επίθεση. Με εξαίρεση τη φάση του γκολ και μια κάθετη μπαλιά του Φορτούνη (που όμως εξουδετερώθηκε) η ομάδα δεν απειλήθηκε από τους γηπεδούχους. Το πρόβλημα εντοπίζεται στην επίθεση και ίσως εδώ να υπάρχει και η μοναδική μομφή για τον Ρουμάνο και αυτή ακούει στο όνομα "Πέλκας". Ο πιο φορμαρισμένος, ψυχολογικά και ποδοσφαιρικά, παίκτης έμεινε στον πάγκο και δε χρησιμοποιήθηκε καθόλου. Βέβαια αυτό το κρίνουμε εκ των υστέρων βλέποντας το αποτέλεσμα· όμως προσωπική μου άποψη είναι πως έλειψε ακριβώς αυτό που έχει ο Πέλκας, το "παοκτσίδικο πάθος". Η "τρέλα" του Μάτος δεν έφτανε από μόνη της.
Το ματς, όμως, τελείωσε και το σημαντικό είναι το μετά, η επόμενη μέρα. Και ο ΠΑΟΚ δεν πρέπει να τα βάψει μαύρα. Έπαιξε ένα ντέρμπι, βγήκε χαμένος, πρέπει να δει τα λάθη του, να δουλέψει πάνω σε αυτά και να γίνει καλύτερος. Εξάλλου, μπορεί να μίκρυνε η διαφορά, αλλά δεν παύει να είναι πρώτος! Και ίσως αυτή η αίσθηση της ανάσας των αντιπάλων στη πλάτη του, να λειτουργήσει θετικά. ΠΑΟΚ είσαι, αφού...
Εν κατακλείδι, άξια αναφοράς είναι και ορισμένα περιστατικά πέραν του αγωνιστικού κομματιού, όπως τα εμετικά πανό κατά της οικογένειας Σαββίδη. Ελπίζω να υπάρξει αντίδραση από τους αρμόδιους φορείς και η ποινή να είναι παραδειγματική. Προσωπικά κάτι τέτοιο με ενόχλησε ιδιαίτερα όχι για την αναφορά αμιγώς στον Σαββίδη· εξάλλου, πως να τα βάλεις με άμυαλους που καλά καλά δε ξέρουν να μιλήσουν τη μητρική τους γλώσσα, αλλά για να βρίσουν και να θίξουν μαθαίνουν Ρώσικα...
Με ενόχλησε αντιθέτως, γιατί στην προθέρμανση οι παίκτες των δύο ομάδων επιδόθηκαν σε θερμούς εναγκαλισμούς γιατί πολύ απλά είναι ένα ΠΑΙΧΝΙΔΙ στην τελική! Το διακύβευμα μπορεί να είναι μεγάλο, αλλά αυτό ας μείνει στον αγωνιστικό χώρο. Όχι παραέξω, ούτε στις κερκίδες. Με τέτοιες πράξεις δυναμιτίζεις το κλίμα και σπέρνεις "πόλεμο". Σε λιγότερο από 10 μέρες θα υποδεχθείς την Μπαρτσελόνα...Θα έπρεπε να ντρέπεσαι με αυτά τα πανό που σηκώνεις. Ρίχνεις κατά πολύ το επίπεδο της ομάδας σου.
Προσωπικά καταδικάζω τέτοιες ενέργειες ακόμα κι αν γίνονται από συνοπαδούς μου. Γιατί είναι κοινώς αποδεκτό πλέον, πως η βλακεία δεν έχει χρώμα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου