Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης
Καλησπέρα και καλή εβδομάδα φίλοι μου. Μια εβδομάδα που μόνο καλά δεν ξεκίνησε για την ΑΕΚ, η οποία έμεινε για τρίτη συνεχόμενη αγωνιστική μακριά από τη νίκη. Εκεί λοιπόν που η Ένωση φαινόταν η πιο ικανή ομάδα για τη κορυφή της φετινής λίγκας, βρίσκεται ξαφνικά με την πλάτη στο τοίχο, λόγω δύσκολου προγράμματος και κακού κλίματος.
Η ομάδα του Μανόλο Χιμένεθ καλώς η κακώς έχει ένα τεράστιο πρόβλημα. Αυτό δεν είναι άλλο από την τελική προσπάθεια. Λείπει το γκολ από τους κιτρινόμαυρους και αυτό φαίνεται. Με εξαίρεση το παιχνίδι της Τρίπολης, τα δύο τελευταία αρνητικά αποτελέσματα βασίζονται κυρίως στη τύχη και στην επιθετική ανικανότητα. Τόσο η Ξάνθη όσο και ο Ατρόμητος ευτύχησαν να σκοράρουν στη πρώτη τους ευκαιρία, την ίδια στιγμή που η ΑΕΚ συνήθως χρειάζεται γύρω στις 20 τελικές για να πανηγυρίσει. Πρωτάθλημα όμως με τόση δυστοκία ουδείς κατέκτησε, κοινώς το πρόβλημα θα πρέπει να λυθεί και μάλιστα σύντομα.
Ένας άλλος παράγοντας που κατά την άποψη μου συμβάλλει στην αρνητική απόδοση της Ένωσης είναι ο καταρτισμός της βασικής εντεκάδας. Για πρώτη φορά φέτος θα ασκήσω κριτική στον Ισπανό προπονητή που γενικότερα τα έχει πάει πάντως αρκετά καλά. Σε έναν μαραθώνιο όπως είναι το πρωτάθλημα που συνδυάζεται ταυτόχρονα και με ειδικές Ευρωπαϊκές αποστολές δε γίνεται να στηρίζεσαι συνεχώς στους ίδιους ποδοσφαιριστές.
Τον Σεπτέμβρη που ο Αραούχο ήταν ανέτοιμος και ακόμα δεν είχε γίνει πλήρως αντιληπτή η ποιότητα του Λιβάγια, στους έντεκα που ξεκινούσαν την κάθε αναμέτρηση βρισκόταν συνήθως ένας από τους δύο. Τον τελευταίο καιρό αυτό έχει αλλάξει και απορώ γιατί. Είτε αν ο Αργεντινός είτε αν ο Κροάτης καθίσουν στον πάγκο δε σημαίνει ότι υποβαθμίζεται η ποιότητα τους. Με το σύστημα που τους συνδυάζει εξ'αρχής συμβαίνουν ωστόσο διάφορα αρνητικά που σχετίζονται με τη πορεία των κιτρινόμαυρων.
Αχρηστεύεται σε πρώτη φάση ο Μάνταλος, ο οποίος έχει μάθει να αγωνίζεται πίσω από τον επιθετικό. Την ίδια στιγμή ένας εκ των εξτέμ (Βλ. Πατίτο, Τρίστασον, Κλωναρίδης) που υπάρχουν στον πάγκο δεν λαμβάνουν ποτέ χρόνο. Και αν νομίζετε ότι η προσφορά των τριών που ανέφερα δε θα χρειαστεί φέτος είστε γελασμένοι. Επιπλέον σχεδόν σε όλες τις ομάδες στο σύγχρονο ποδόσφαιρο οι προπονητές επιλέγουν με ελάχιστες εξαιρέσεις να έχουν στη φαρέτρα τους ως αλλαγή έναν game-changer, έναν παίκτη ικανό να διαμορφώσει το αποτέλεσμα, να δώσει την ώθηση που χρειάζεται όταν τα πράγματα δεν βαίνουν όπως πρέπει. Σήμερα για παράδειγμα σε ένα παιχνίδι που κατά βάση θα είχε η ΑΕΚ τη κατοχή, γιατί δε ξεκίνησε ο Πατίτο, η ο Τρίστασον με σύστημα 4-2-3-1 και τον Μάνταλο στη θέση του και ως αλλαγή να έμπαινε ο Λιβάγια για να δώσει τα απαραίτητα; Ο Χιμένεθ οφείλει να εξετάσει αναλυτικά το συγκεκριμένο ζήτημα και να αρχίσει να υπολογίζει όλα του τα ''όπλα'' και όχι μόνο τα θεωρητικά καλύτερα.
Η ΑΕΚ λοιπόν έμεινε στη τρίτη θέση, δεν εκμεταλλεύτηκε την ήττα του ΠΑΟΚ και ισοβαθμεί πλέον και με τον Ολυμπιακό. Αισιόδοξο σενάριο λοιπόν θα ήταν με το τέλος του πρώτου γύρου ο δικέφαλος είτε να είναι είτε να απέχει ελάχιστα από τη κορυφή και να έχει προκριθεί στους ''32'' του Europa league.
Το πρωτάθλημα που παρακολουθούμε είναι πράγματι συναρπαστικό και ''νίκες στο τσεπάκι'' όπως παλαιότερα δεν υπάρχουν.
Το αστείο είναι ότι σε αυτή τη φάση οι περισσότεροι σπεύδουν να χρήσουν άμεσα ως φαβορί τον Ολυμπιακό, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τον ΠΑΟΚ και σε τρίτη ...την ΑΕΚ. Καταρχάς οι ερυθρόλευκοι έχουν παρουσιάσει εκ των τριών το χειρότερο θέαμα. Μπορεί δίχως αμφιβολία να έχουν ξεπεράσει ένα δύσκολο πρόγραμμα αλλά αυτό δε σημαίνει ότι εξασφάλισαν τον τίτλο. Την ίδια στιγμή ο δικέφαλος του βορρά που βάση προγράμματος θα μπορούσε να είχε ξεφύγει, έχει την ίδια συγκομιδή βαθμών με τους ανταγωνιστές του, χωρίς Ευρώπη και χωρίς να έχει περάσει από δύσκολες έδρες, έχοντας μόνο ένα εκτός έδρας ντέρμπι. Όλα είναι ανοιχτά λοιπόν και θα κριθούν τα πάντα στο δεύτερο γύρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου