Ο Γιώργος Ζαβλάρης σχολιάζει τα όσα είδε την 7η αγωνιστική της Superleague, εστιάζοντας όμως κυρίως στην ΑΕΚ.
Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης
Καλησπέρα και καλή εβδομάδα. 7η αγωνιστική της συναρπαστικής αν μη τι άλλο Superleague φέτος. Στη κορυφή ο ΠΑΟΚ με εμφάνιση και άνεση, δεύτερη η ΑΕΚ παρά τις πολλές τελικές στην Ξάνθη, δια πυρός και σιδήρου απέδρασε ο Ολυμπιακός από την Νέα Σμύρνη, ''λυτρωτής'' για τον Παναθηναϊκό, ο καλύτερος (κατά την άποψη μου) φετινός του παίκτης, ο Χίλιεμαρκ.
Έχοντας λοιπόν συμπληρώσει το 1/4 της σεζόν μπορούμε να γράψουμε με βεβαιότητα ότι παρακολουθούμε ένα από τα ωραιότερα πρωταθλήματα των τελευταίων ετών στην Ελλάδα. Ανατροπές, γκολ, νίκες από τις θεωρητικά μικρές ομάδες, εκπλήξεις (βλ. Λεβαδειακός), σασπένς στη μάχη του τίτλου και της παραμονής αλλά ακόμα και της Ευρώπης. Μακάρι να υπάρχει ανάλογη συνέχεια.
Στα της ΑΕΚ λοιπόν, η Ένωση για πρώτη φορά από την 4η αγωνιστική ''έπεσε'' από την κορυφή της βαθμολογίας στη δεύτερη θέση. Τα δύο αρνητικά αποτέλεσμα στις απανωτές εκτός έδρας αναμετρήσεις έφεραν για πρώτη φορά μια μικρή δυσφορία στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Η εμφάνιση ωστόσο των ποδοσφαιριστών του Μανόλο Χιμένεθ στη Ξάνθη δεν ήταν κακή. Ο δικέφαλος δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες απέναντι στην σκληροτράχηλη άμυνα των γηπεδούχων. Δυστυχώς το ''ντεφορμάρισμα'' του Αραούχο, οι εκπληκτικές επεμβάσεις του Ζίφκοβιτς και η τύχη της στέρησαν τη νίκη.
Παρατηρώντας μέχρι στιγμής την εξέλιξη του πρωταθλήματος δεν μπορώ να χαρακτηρίσω ''γκέλα'' το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, ούτε μπορώ να δεχθώ ότι φαίνεται το πρόβλημα στο ρόστερ της ομάδας. Τα ''Πηγάδια'' αποτελούν μια από τις δυσκολότερες έδρες από την οποία ήδη απέτυχε ο Ολυμπιακός να φύγει νικητής και εκτιμώ ότι δύσκολα θα το κάνει και ο ΠΑΟΚ. Αν η Ένωση προερχόταν από νίκη σε ένα για παράδειγμα ''βατό'' εντός έδρας παιχνίδι η κριτική δεν θα ήταν ανάλογη και ας αγωνίστηκε με αριθμητικό πλεονέκτημα για αρκετή ώρα. Ο συνδυασμός των τελευταίων αρνητικών αποτελεσμάτων ωστόσο οδηγεί σε μια δυσφορία που μόνο κακό θα κάνει στην ΑΕΚ, η οποία τα έχει πάει εξαιρετικά μέχρι στιγμής.
Από εδώ και πέρα όμως για τους κιτρινόμαυρους αρχίζει μια νέα σειρά δύσκολων αγώνων. Οι στόχοι κατά την άποψη μου θα έπρεπε να είναι δύο: Η διατήρηση κοντά στη πρώτη θέση, αν όχι η ίδια και η εξασφάλιση της πρόκρισης στη φάση των 32 του Europa league. Μέχρι τα τέλη του Νοέμβρη το πρόγραμμα απατεί μεγάλη συγκέντρωση, προσπάθεια και πίστη. Και το βασικότερο όπως έχω επισημάνει και σε προηγούμενα κείμενα είναι η προσφορά και από άλλους ποδοσφαιριστές εκτός βασικής ενδεκάδας.
Αναφορικά με τους υπόλοιπους μεγάλους. Ο ΠΑΟΚ πραγματοποίησε ίσως την καλύτερη του φετινή εμφάνιση. Ο Λουτσέσκου φάνηκε για πρώτη φορά να ξεφεύγει από τη νοοτροπία του 1-0 και δικαιώθηκε. Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν για τους ασπρόμαυρους ωστόσο, οι οποίοι δεν τα πήγαν καλά μέχρι στιγμής. Διότι όταν έχεις δώσει μόλις τρία παιχνίδια εκτός έδρας και μάλιστα τα δύο απέναντι στον τελευταίο και τον προτελευταίο και απέχεις μόλις 1 βαθμό από την ΑΕΚ και 4 από τον Ολυμπιακό χωρίς Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις δεν μπορείς να είσαι ικανοποιημένος. Η άποψη μου δε είναι ότι αν ο δικέφαλος του βορρά δεν αναπτύξει σημαντική διαφορά στον πρώτο γύρο, τότε αυτομάτως γίνεται το τρίτο φαβορί.
Ο Παναθηναϊκός πήρε σήμερα μια δύσκολη νίκη. Αν λάβουμε υπόψιν μας τα προβλήματα που έχουν συνολικά οι πράσινοι στο διοικητικό κομμάτι τότε η συγκομιδή τους δεν είναι καθόλου μα καθόλου άσχημη. 11 βαθμοί (9 διότι υπήρχε -2), τους ίδιους δηλαδή με τον Ολυμπιακό. Ο κόσμος φαίνεται ότι θα στηρίξει την ομάδα και η Λεωφόρος θα δώσει αρκετούς πόντους στο σύνολο του Ουζουνίδη. Ποιοτικά οι ποδοσφαιριστές δεν είναι κακοί. Αν υπάρξει μια λύση στα οικονομικά (δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο) τότε θα εξασφαλίσουν εύκολα το Ευρωπαϊκό εισιτήριο και μπορεί να προχωρήσουν και στο κύπελλο.
Για τέλος άφησα τον Ολυμπιακό. Οι ερυθρόλευκοι δεν με πείθουν. Έχουν τη δεύτερη χειρότερη άμυνα της Superleague και μόνο η ποιότητα τους μεσοεπιθετικά τους σώζει. Στα δύσκολα όμως πρέπει να διατηρήσουν το 0. Δε γίνεται κάθε φορά να σκοράρουν δύο και τρία τέρματα. Δικαιολογημένα βρίσκονται στη πέμπτη θέση σε ισοβαθμία με τον Πανιώνιο. Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, αλλά ακολουθεί ένα πρόγραμμα-φωτιά και πιθανά ανεπιτυχή αποτελέσματα θα χειροτερέψουν ακόμη περισσότερο τη κατάσταση.
Μόνο ως κακό χιούμορ μπορεί να εκλάβει επίσης κάποιος τα παράπονα τους για τη διαιτησία. Είναι αστείο πραγματικά το γεγονός ότι ύστερα από κάθε ήττα, κάθε ισοπαλία, κάθε νίκη ενός άλλου διεκδικητή κρύβεται ένα μόνιμο παράπονο. Η διαιτησία φέτος συνολικά είναι κακή. Σε κάποιες φάσεις θα σε ευνοήσει και σε κάποιες άλλες όχι. Μέχρις στιγμής τους ερυθρόλευκους τους έχει ευνοήσει σε ένα ποσοστό 55-45. Διότι το πέναλτι του Φορτούνη ήταν ΑΠΙΘΑΝΟ. Όπως και άλλα, τα οποία λόγω του οτι δεν μαρέσει να εστιάζω στο συγκεκριμένο κομμάτι, τα αγνοώ.
ΥΓ: Κακά τα ψέμματα αν η ΑΕΚ είχε λίγη τύχη θα είχε ξεφύγει κίολας από τον δεύτερο.
Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης
Καλησπέρα και καλή εβδομάδα. 7η αγωνιστική της συναρπαστικής αν μη τι άλλο Superleague φέτος. Στη κορυφή ο ΠΑΟΚ με εμφάνιση και άνεση, δεύτερη η ΑΕΚ παρά τις πολλές τελικές στην Ξάνθη, δια πυρός και σιδήρου απέδρασε ο Ολυμπιακός από την Νέα Σμύρνη, ''λυτρωτής'' για τον Παναθηναϊκό, ο καλύτερος (κατά την άποψη μου) φετινός του παίκτης, ο Χίλιεμαρκ.
Έχοντας λοιπόν συμπληρώσει το 1/4 της σεζόν μπορούμε να γράψουμε με βεβαιότητα ότι παρακολουθούμε ένα από τα ωραιότερα πρωταθλήματα των τελευταίων ετών στην Ελλάδα. Ανατροπές, γκολ, νίκες από τις θεωρητικά μικρές ομάδες, εκπλήξεις (βλ. Λεβαδειακός), σασπένς στη μάχη του τίτλου και της παραμονής αλλά ακόμα και της Ευρώπης. Μακάρι να υπάρχει ανάλογη συνέχεια.
Στα της ΑΕΚ λοιπόν, η Ένωση για πρώτη φορά από την 4η αγωνιστική ''έπεσε'' από την κορυφή της βαθμολογίας στη δεύτερη θέση. Τα δύο αρνητικά αποτέλεσμα στις απανωτές εκτός έδρας αναμετρήσεις έφεραν για πρώτη φορά μια μικρή δυσφορία στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Η εμφάνιση ωστόσο των ποδοσφαιριστών του Μανόλο Χιμένεθ στη Ξάνθη δεν ήταν κακή. Ο δικέφαλος δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες απέναντι στην σκληροτράχηλη άμυνα των γηπεδούχων. Δυστυχώς το ''ντεφορμάρισμα'' του Αραούχο, οι εκπληκτικές επεμβάσεις του Ζίφκοβιτς και η τύχη της στέρησαν τη νίκη.
Παρατηρώντας μέχρι στιγμής την εξέλιξη του πρωταθλήματος δεν μπορώ να χαρακτηρίσω ''γκέλα'' το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, ούτε μπορώ να δεχθώ ότι φαίνεται το πρόβλημα στο ρόστερ της ομάδας. Τα ''Πηγάδια'' αποτελούν μια από τις δυσκολότερες έδρες από την οποία ήδη απέτυχε ο Ολυμπιακός να φύγει νικητής και εκτιμώ ότι δύσκολα θα το κάνει και ο ΠΑΟΚ. Αν η Ένωση προερχόταν από νίκη σε ένα για παράδειγμα ''βατό'' εντός έδρας παιχνίδι η κριτική δεν θα ήταν ανάλογη και ας αγωνίστηκε με αριθμητικό πλεονέκτημα για αρκετή ώρα. Ο συνδυασμός των τελευταίων αρνητικών αποτελεσμάτων ωστόσο οδηγεί σε μια δυσφορία που μόνο κακό θα κάνει στην ΑΕΚ, η οποία τα έχει πάει εξαιρετικά μέχρι στιγμής.
Από εδώ και πέρα όμως για τους κιτρινόμαυρους αρχίζει μια νέα σειρά δύσκολων αγώνων. Οι στόχοι κατά την άποψη μου θα έπρεπε να είναι δύο: Η διατήρηση κοντά στη πρώτη θέση, αν όχι η ίδια και η εξασφάλιση της πρόκρισης στη φάση των 32 του Europa league. Μέχρι τα τέλη του Νοέμβρη το πρόγραμμα απατεί μεγάλη συγκέντρωση, προσπάθεια και πίστη. Και το βασικότερο όπως έχω επισημάνει και σε προηγούμενα κείμενα είναι η προσφορά και από άλλους ποδοσφαιριστές εκτός βασικής ενδεκάδας.
Αναφορικά με τους υπόλοιπους μεγάλους. Ο ΠΑΟΚ πραγματοποίησε ίσως την καλύτερη του φετινή εμφάνιση. Ο Λουτσέσκου φάνηκε για πρώτη φορά να ξεφεύγει από τη νοοτροπία του 1-0 και δικαιώθηκε. Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν για τους ασπρόμαυρους ωστόσο, οι οποίοι δεν τα πήγαν καλά μέχρι στιγμής. Διότι όταν έχεις δώσει μόλις τρία παιχνίδια εκτός έδρας και μάλιστα τα δύο απέναντι στον τελευταίο και τον προτελευταίο και απέχεις μόλις 1 βαθμό από την ΑΕΚ και 4 από τον Ολυμπιακό χωρίς Ευρωπαϊκές υποχρεώσεις δεν μπορείς να είσαι ικανοποιημένος. Η άποψη μου δε είναι ότι αν ο δικέφαλος του βορρά δεν αναπτύξει σημαντική διαφορά στον πρώτο γύρο, τότε αυτομάτως γίνεται το τρίτο φαβορί.
Ο Παναθηναϊκός πήρε σήμερα μια δύσκολη νίκη. Αν λάβουμε υπόψιν μας τα προβλήματα που έχουν συνολικά οι πράσινοι στο διοικητικό κομμάτι τότε η συγκομιδή τους δεν είναι καθόλου μα καθόλου άσχημη. 11 βαθμοί (9 διότι υπήρχε -2), τους ίδιους δηλαδή με τον Ολυμπιακό. Ο κόσμος φαίνεται ότι θα στηρίξει την ομάδα και η Λεωφόρος θα δώσει αρκετούς πόντους στο σύνολο του Ουζουνίδη. Ποιοτικά οι ποδοσφαιριστές δεν είναι κακοί. Αν υπάρξει μια λύση στα οικονομικά (δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο) τότε θα εξασφαλίσουν εύκολα το Ευρωπαϊκό εισιτήριο και μπορεί να προχωρήσουν και στο κύπελλο.
Για τέλος άφησα τον Ολυμπιακό. Οι ερυθρόλευκοι δεν με πείθουν. Έχουν τη δεύτερη χειρότερη άμυνα της Superleague και μόνο η ποιότητα τους μεσοεπιθετικά τους σώζει. Στα δύσκολα όμως πρέπει να διατηρήσουν το 0. Δε γίνεται κάθε φορά να σκοράρουν δύο και τρία τέρματα. Δικαιολογημένα βρίσκονται στη πέμπτη θέση σε ισοβαθμία με τον Πανιώνιο. Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης, αλλά ακολουθεί ένα πρόγραμμα-φωτιά και πιθανά ανεπιτυχή αποτελέσματα θα χειροτερέψουν ακόμη περισσότερο τη κατάσταση.
Μόνο ως κακό χιούμορ μπορεί να εκλάβει επίσης κάποιος τα παράπονα τους για τη διαιτησία. Είναι αστείο πραγματικά το γεγονός ότι ύστερα από κάθε ήττα, κάθε ισοπαλία, κάθε νίκη ενός άλλου διεκδικητή κρύβεται ένα μόνιμο παράπονο. Η διαιτησία φέτος συνολικά είναι κακή. Σε κάποιες φάσεις θα σε ευνοήσει και σε κάποιες άλλες όχι. Μέχρις στιγμής τους ερυθρόλευκους τους έχει ευνοήσει σε ένα ποσοστό 55-45. Διότι το πέναλτι του Φορτούνη ήταν ΑΠΙΘΑΝΟ. Όπως και άλλα, τα οποία λόγω του οτι δεν μαρέσει να εστιάζω στο συγκεκριμένο κομμάτι, τα αγνοώ.
ΥΓ: Κακά τα ψέμματα αν η ΑΕΚ είχε λίγη τύχη θα είχε ξεφύγει κίολας από τον δεύτερο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου