Ο Παναγιώτης Σαμψωνίδης σχολιάζει τη νίκη του ΠΑΟΚ στη Τούμπα επί της Λαμίας με εμφάνιση και άνεση, τονίζοντας τα θετικά αλλά και τα ελάχιστα αρνητικά της αναμέτρησης.
Γράφει ο Παναγιώτης Σαμψωνίδης
Άλλο ένα κεκλεισμένων των θυρών παιχνίδι στην Τούμπα για τον ΠΑΟΚ , ο οποίος χωρίς να δυσκολευτεί καθόλου νίκησε με 4-0 την Λαμία και πηγαίνει με εξαιρετική ψυχολογική κατάσταση την επόμενη Κυριακή στο Καραϊσκάκη.
Ο Δικέφαλος σήμερα έπαιξε κόντρα σε μια πρωτοεμφανιζόμενη ομάδα στην Superleague και είχε την ευκαιρία νικώντας την να βρεθεί στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα, έστω και προσωρινά, να χτίσει καλή ψυχολογία για τη συνέχεια και να ανοίξει επιτέλους εκ νέου τον δρόμο των νικών. Η ομάδα έπαιξε σχεδον για 50-55 λεπτά πολύ ωραίο ποδόσφαιρο, σημειώνοντας σε αυτά τα λεπτά 3 ωραία τέρματα, το ένα πιο όμορφο από το άλλο, είτε από μεριάς εκτέλεσης, είτε από μεριάς δημιουργίας. Στη συνέχεια, όμως, λόγω του 3-0 εφυσηχάστηκε αρκετά, μένοντας επιθετικά απραγής, δίνοντας χώρους στην Λαμία και κάνοντας πολλά λάθη (30+).
Ωστόσο, θα σταθώ στο αρνητικό αυτού του εφησυχασμού, που ναι μεν δε φάνηκε στο ματς, καθώς δεν επηρέασε αρνητικά την έκβαση του παιχνιδιού· (Εξάλλου με την είσοδο του Μπίσεσβαρ η ομάδα ανέβηκε και πέτυχε και 4ο γκολ.)Αλλά...
Μακροπρόθεσμα, όμως δε, μπορεί να αποβεί μοιραία αυτη η νοοτροπία, καθώς τα γεγονότα δείχνουν πως, όποτε προήγειται ο ΠΑΟΚ, είτε με 3, είτε -ακόμη χειρότερα- και με 1 γκολ, κατεβάζει ρυθμό, σβήνει τις μηχανές και επαναπαύεται. Πρόσφατα το πλήρωσε με την Λάρισα. Και στο εξής το πρόγραμμα θα δυσκολέψει, από την επόμενη κιόλας αγωνιστική στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, οπότε ας αλλάξει το γρηγορότερο. Αυτό είναι το μόνο παράπονο από το σημερινό παιχνίδι.
Επίσης, μια τέτοια νοοτροπία, που είναι καθαρά ευθύνη του Λουτσέσκου, δεν συνάδει με το DNA του ΠΑΟΚ σε καμία απολύτως περίπτωση. Χωρίς να θέλω να θίξω το θέμα του προπονητή εννοείται, αυτή η νοοτροπία δεν εντοπίστηκε σχεδόν πουθενά πέρυσι με τον Ίβιτς στον πάγκο. Κι αυτό διότι, πέραν των προπονητικών ικανοτήτων, είχε να κάνει με την γνώση από μεριάς του Σέρβου της ταυτότητας του συλλόγου.
Εν κατακλείδι, παρόλ’ αυτά, το σημαντικό που κρατώ από αυτό το ματς, είναι η πολύ καλή εικόνα της ομάδας(για να τα λέμε όλα, είναι δουλεία του Λουτσέσκου και αναγνωρίζεται), η καλή ψυχολογική κατάσταση των παικτών, και ιδίως του Μαουρίτσιο και του Ελ Καντουρί (κυρίως αυτών γιατί είναι καινούριοι), σαφώς η νίκη και τέλος η προσωρινή(;) θέση της ομάδας στην πρώτη θέση.
Ένα ευχάριστο, λοιπόν, Σαββατοκύριακο έφτασε στο τέλος του για τον ΠΑΟΚ, ο οποίος έδειξε επιτέλους...ΠΑΟΚ!
Υ.Γ.: Σκληρή δουλειά, κάτω τη μπάλα για μια καλύτερη συνέχεια.
Γράφει ο Παναγιώτης Σαμψωνίδης
Άλλο ένα κεκλεισμένων των θυρών παιχνίδι στην Τούμπα για τον ΠΑΟΚ , ο οποίος χωρίς να δυσκολευτεί καθόλου νίκησε με 4-0 την Λαμία και πηγαίνει με εξαιρετική ψυχολογική κατάσταση την επόμενη Κυριακή στο Καραϊσκάκη.
Ο Δικέφαλος σήμερα έπαιξε κόντρα σε μια πρωτοεμφανιζόμενη ομάδα στην Superleague και είχε την ευκαιρία νικώντας την να βρεθεί στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα, έστω και προσωρινά, να χτίσει καλή ψυχολογία για τη συνέχεια και να ανοίξει επιτέλους εκ νέου τον δρόμο των νικών. Η ομάδα έπαιξε σχεδον για 50-55 λεπτά πολύ ωραίο ποδόσφαιρο, σημειώνοντας σε αυτά τα λεπτά 3 ωραία τέρματα, το ένα πιο όμορφο από το άλλο, είτε από μεριάς εκτέλεσης, είτε από μεριάς δημιουργίας. Στη συνέχεια, όμως, λόγω του 3-0 εφυσηχάστηκε αρκετά, μένοντας επιθετικά απραγής, δίνοντας χώρους στην Λαμία και κάνοντας πολλά λάθη (30+).
Ωστόσο, θα σταθώ στο αρνητικό αυτού του εφησυχασμού, που ναι μεν δε φάνηκε στο ματς, καθώς δεν επηρέασε αρνητικά την έκβαση του παιχνιδιού· (Εξάλλου με την είσοδο του Μπίσεσβαρ η ομάδα ανέβηκε και πέτυχε και 4ο γκολ.)Αλλά...
Μακροπρόθεσμα, όμως δε, μπορεί να αποβεί μοιραία αυτη η νοοτροπία, καθώς τα γεγονότα δείχνουν πως, όποτε προήγειται ο ΠΑΟΚ, είτε με 3, είτε -ακόμη χειρότερα- και με 1 γκολ, κατεβάζει ρυθμό, σβήνει τις μηχανές και επαναπαύεται. Πρόσφατα το πλήρωσε με την Λάρισα. Και στο εξής το πρόγραμμα θα δυσκολέψει, από την επόμενη κιόλας αγωνιστική στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, οπότε ας αλλάξει το γρηγορότερο. Αυτό είναι το μόνο παράπονο από το σημερινό παιχνίδι.
Επίσης, μια τέτοια νοοτροπία, που είναι καθαρά ευθύνη του Λουτσέσκου, δεν συνάδει με το DNA του ΠΑΟΚ σε καμία απολύτως περίπτωση. Χωρίς να θέλω να θίξω το θέμα του προπονητή εννοείται, αυτή η νοοτροπία δεν εντοπίστηκε σχεδόν πουθενά πέρυσι με τον Ίβιτς στον πάγκο. Κι αυτό διότι, πέραν των προπονητικών ικανοτήτων, είχε να κάνει με την γνώση από μεριάς του Σέρβου της ταυτότητας του συλλόγου.
Εν κατακλείδι, παρόλ’ αυτά, το σημαντικό που κρατώ από αυτό το ματς, είναι η πολύ καλή εικόνα της ομάδας(για να τα λέμε όλα, είναι δουλεία του Λουτσέσκου και αναγνωρίζεται), η καλή ψυχολογική κατάσταση των παικτών, και ιδίως του Μαουρίτσιο και του Ελ Καντουρί (κυρίως αυτών γιατί είναι καινούριοι), σαφώς η νίκη και τέλος η προσωρινή(;) θέση της ομάδας στην πρώτη θέση.
Ένα ευχάριστο, λοιπόν, Σαββατοκύριακο έφτασε στο τέλος του για τον ΠΑΟΚ, ο οποίος έδειξε επιτέλους...ΠΑΟΚ!
Υ.Γ.: Σκληρή δουλειά, κάτω τη μπάλα για μια καλύτερη συνέχεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου