Τα πήγε εξαιρετικά...

Ο Γιώργος Ζαβλάρης σχολιάζει την κακή εμφάνιση της ΑΕΚ στη Τρίπολη, τον Σεπτέμβρη γενικότερα της Ένωσης, αλλά και τα δείγματα των άλλων δύο διεκδικητών του τίτλου.

Γράφει ο Γιώργος Ζαβλάρης

Καλησπέρα, καλή εβδομάδα και καλό μήνα. Ο Οκτώβρης μπήκε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο για τους τρεις διεκδικητές του τίτλου, οι οποίοι πριν από την διακοπή της Superleague, για τα τελευταία παιχνίδια των ομίλων της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου κυπέλλου, υπέπεσαν σε ''γκέλες'' με συνέπεια η πρώτη Δευτέρα του νέου μήνα να έχει μια μεγάλη ή μικρή δόση προβληματισμού.

Η ΑΕΚ γνωρίζοντας τα αποτελέσματα των υπολοίπων, δεν κατάφερε να πάρει ούτε βαθμό στην πάντα δύσκολη για αυτήν Τρίπολη. Κακά τα ψέμματα όμως λόγος για γκρίνια και δυσφορία δεν υπάρχει στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Η κριτική σαφώς και είναι σωστή απέναντι στον ντεφορμέ χθες το βράδυ Μανόλο Χιμένεθ αλλά ας μη γελιόμαστε ο Σεπτέμβρης ήταν ονειρικός για την ομάδα. Όπως γράφω άλλωστε και στον τίτλο στο πρώτο κομμάτι της σεζόν η Ένωση τα πήγε εξαιρετικά. Αν διεξαγόταν ένα γκάλοπ στις 25 Αυγούστου με ερώτηση προς τον κόσμο το αν θα ήταν ικανοποιημένος σε περίπτωση που ο δικέφαλος βρισκόταν στη κορυφή με 13 βαθμούς ύστερα από έξι αγωνιστικές, με 4 βαθμούς στον όμιλο του Europa league και με νίκη ακόμη και στον θεσμό του κυπέλλου Ελλάδος, είμαι σίγουρος ότι όλοι θα ήταν υπερευτυχισμένοι.

Στα παραπάνω οφείλουμε να προσθέσουμε και το τι έχει πετύχει συνολικά η ΑΕΚ μέσα σε αυτό το διάστημα: Πρώτο Ευρωπαϊκό διπλό ύστερα από έξι ολόκληρα χρόνια, νίκη με μυθική ανατροπή στο ντέρμπι με τον αιώνιο αντίπαλο, παραγωγή όμορφου ποδοσφαίρου με διψήφιο νούμερο τελικών ευκαιριών στα περισσότερα παιχνίδια, διατήρηση του αήττητου στο ΟΑΚΑ και το σημαντικότερο όλων: Κέρδισε την εμπιστοσύνη του κόσμου της.

Η γκέλα στη Τρίπολη διαφέρει σημαντικά από τις αντίστοιχες του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ. Πρόκειται δίχως αμφιβολία για το μοναδικό αρνητικό αποτέλεσμα του μήνα. Ενός μήνα γεμάτου δύσκολα παιχνίδια εντός και εκτός συνόρων. Κάποια στιγμή όπως συμβαίνει με όλες τις ομάδες του πλανήτη θα έρθει και η ήττα, η οποία μάλιστα δεν ήρθε σε ένα ''Must win'' παιχνίδι όπως για παράδειγμα αυτή των περσινών πρωταθλητών.

Το βράδυ της Κυριακής η ΑΕΚ είχε μείνει από δυνάμεις καλώς η κακώς. Το πρόβλημα σαφώς και δεν είναι ότι γενικότερα δεν έχει λύσεις στον πάγκο της, αλλά το ότι εδώ και αρκετό καιρό απουσιάζουν πέντε ποδοσφαιριστές που υπολογίζονται στο ροτείσιον και τη τελευταία εβδομάδα συνολικά 10 που αν μη τι άλλο θα μπορούσαν να προσφέρουν. Επιπλέον το γεγονός ότι στις τελευταίες δύο αναμετρήσεις, η ομάδα έπαιζε ''στα κόκκινα'' συμβάλλει στην κούραση (σωματική και ψυχολογική των αθλητών). Σε όλα αυτά αν προσθέσουμε και την κακή βραδιά του Χιμένεθ, φαινόμενο σπάνιο, αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν μοιάζει παράξενο το 2-0 του Αστέρα.

Η συνέχεια θα δείξει αν το καλό ξεκίνημα αποτέλεσε ένα καλό φεγγάρι αρκετών ποδοσφαιριστών ή τη πραγματική ποιότητα των κιτρινόμαυρων κάτι που φυσικά ισχύει και για τους ανταγωνιστές της.

Αναφορικά με τους άλλους δύο διεκδικητές του τίτλου τα προβλήματα του καθενός φαίνεται σαν να μην έχουν διαπιστωθεί ακόμα σε απόλυτο βαθμό.

Ο Ολυμπιακός πριν από μια εβδομάδα προχώρησε στην απομάκρυνση του Χάσι που ήταν υπεύθυνος αν μη τι άλλο για την τραγική εικόνα της ομάδας. Η πρόσληψη του Λεμονή χαρακτηρίστηκε ως νέο ξεκίνημα. Κακά τα ψέμματα όμως το πρόβλημα των ερυθρόλευκων δεν ήταν μόνο οι επιλογές του προπονητή. Το ρόστερ εξ'αρχής έμοιαζε υπερεκτιμημένο. Η άμυνα των Πειραιωτών είναι ικανή να δεχθεί γκολ με οποιονδήποτε τρόπο. Την ίδια στιγμή Εμενίκε και Τζούρτζεβιτς δεν προσφέρουν λύσεις επιθετικά, ενώ το κέντρο στηρίζεται κυρίως στον τρομερό Οφόε και σε άλλους παίκτες που δεν ξεχωρίζουν μέχρι στιγμής και δεν ξέρω αν έχουν την ικανότητα να το κάνουν. Αν συμπεριλάβουμε σε όλα αυτά και την έλλειψη ενός ηγέτη για τα ''δύσκολα'' και την απουσία ποιοτικών Ελλήνων παικτών, συμπεράνουμε ότι μόνο τυχαία δεν είναι βυθισμένος στο βαθμολογικό πίνακα ο Ολυμπιακός. Ενδέχεται στη συνέχεια να υπάρχει ανάκαμψη, αλλά μέχρι στιγμής το πρόβλημα δεν ήταν μόνο στον πάγκο όπως αποδεικνύεται αλλά και σε αυτόν (κυρίως).

Τέλος, ο ΠΑΟΚ αν και κατά την άποψη μου συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια μεμονωμένα διαθέτει τεράστια ποιότητα, δεν είναι σε καμία περίπτωση σύνολο που μπορεί να χαρακτηριστεί φαβορί. Αν ο Λουτσέσκου καταφέρει να ''δέσει'' τους κατά τα άλλα καλούς ποδοσφαιριστές που διαθέτει και ξεφύγει από την νοοτροπία του 1-0, τότε πιθανότατα να αλλάξει το σκηνικό. Το κακό όμως για τον δικέφαλο του βορρά είναι και κάτι άλλο που δεν το έχω διαβάσει και πουθενά έως σήμερα: Οι έξι βαθμοί που χάθηκαν ήταν σε παιχνίδια με μέτριους αντιπάλους. Το πρόγραμμα ήταν έως τώρα ιδιαίτερα βατό για τους ασπρόμαυρους. Τρία παιχνίδια στη Τούμπα και τρία μακριά από αυτήν, εκ των οποίων τα δύο με τους ουραγούς της κατάταξης. Φυσικά ούτε ένα ντέρμπι και ούτε μια πειστική εμφάνιση. Αν δηλαδή η μέτρια εικόνα του ήρθε στα εύκολα, στα δύσκολα τι μπορεί να δούμε;