Γράφει ο Παναγιώτης Σαμψωνίδης
Χθες ο ΠΑΟΚ υπέπεσε σε μια ακόμη γκέλα, καθώς δε μπόρεσε να ξεπεράσει τον σκόπελο του Απόλλωνα. Η ομάδα έμεινε στο 0-0, παρουσιάζοντας μια μέτρια εικόνα με εξαίρεση το πρώτο 45λεπτο. Έτσι, λοιπόν, η γκρίνια και η μουρμούρα ξεκίνησαν και πάλι( όχι ότι έφυγαν ποτέ) και οι αλληλοσπαραγμοί ξεκίνησαν κι αυτοί εκ νέου. Η χθεσινή κακή εμφάνιση οφείλεται στο γεγονός ότι ,πέρα από το οφθαλμοφανές, την ατυχία- που φυσικό είναι να υπάρχει-, ακόμη είναι αρχή·και καλώς ή κακώς, "εν αρχή ην το χάος".
Στην ομάδα, λίγο ή πολύ επικρατεί ένα χάος, καθώς είναι νωρίς. Νωρίς όχι για εμάς τους απέξω, αλλά για τον προπονητή και τους παίκτες. Και αυτό δε πρέπει να το δούμε μονοδιάστατα, ούτε από την πλευρά μόνο του Λουτσέσκου, ούτε από την πλευρά μόνο των παικτών, αλλά συνδυαστικά. Από τον ΠΑΟΚ, όσον αφορά το παιχνίδι του, του λείπει η χημεία, που δεν αποκτάται από τη μια στιγμή στην άλλη και θέλει μάλιστα και πολύ δουλειά για να επιτευχθεί και να έχει αποτέλεσμα. Η ομάδα αυτή τη στιγμή στερείται συνοχής και αυτό φάνηκε στο χθεσινό παιχνίδι. Ένα σουτ του Μπίσεσβαρ, μια κεφαλιά του Πρίγιοβιτς, μια κεφαλιά του Βαρέλα, ένα σουτ του Μακ, αλλά ούτε μια φορά ακόυστηκε ή φάνηκε: "ωραία ομαδική προσπάθεια"! Οι προσωπικές εμπνεύσεις υπάρχουν, αντίθετα δεν υπάρχει αυτό το "connection" ανάμεσα στους παίκτες, γεγονός που φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού, αν παρατηρήσει κανείς το παιχνίδι.
Και κάπου εδώ έρχεται και ο παράγοντας τύχη·ή καλύτερα, ατυχία! Σε καμία περίπτωση αυτό δεν δικαιολογεί την άσχημη εικόνα που παρουσιάστηκε χθες, ωστόσο πολλές φορές η τύχη έχει βοηθήσει στην έκβαση ενός αποτελέσματος. Μόνο που ο ΠΑΟΚ χθες ήταν υπέρ του δέοντος άτυχος, καθώς στις δύο από τις τρείς κλασικές ευκαιρίες που είχε σε όλο το παιχνίδι, σημάδεψε το δοκάρι. Αν κάνουμε μια υπόθεση ότι έμπαιναν τα δοκάρια, θα μιλούσαμε για μια νίκη με 2-0 και όλοι θα έλεγαν: "δεν έπαιξε καλά ο ΠΑΟΚ, ωστόσο ήταν αποτελεσματικός και εκμεταλλεύτηκε τις λίγες ευκαιρίες που του δόθηκαν και σκόραρε". Αυτή η νοοτροπία να τα βλέπουμε όλα επιφανειακά...
Και ξαφνικά, όπως προαναφέρθηκε, γκρίνια και μιζέρια και κατακραυγή και οχετός!
Και αναρωτιέμαι εγώ τώρα, είναι ποτέ δυνατόν;;!!
Είναι δυνατόν να γκρινιάζεις από την 3η αγωνιστική;;!!
Είναι δυνατόν να μιζεριάζεις από την 3η αγωνιστική που έφερες ισοπαλία;;!!( φαντάσου να ήταν και ήττα).
Είναι δυνατόν να κραυγάζεις κατά του προπονητή από την 3η αγωνιστική, όταν προσπαθεί να διαχειριστεί και να δέσει αυτό το "υλικό" που έχει στα χέρια του;;!!
Είναι, τέλος, δυνατόν να βγάζεις τον οχετό σου προς τους παίκτες από την 3η αγωνιστική, ενώ προσπαθούν να προσαρμοστούν σε ένα νέο στυλ παιχνιδιού, με διφορετικό προπονητή;;!!
ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ 3η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ! Οι περισσότεροι θα πουν, μα παίξαν και Ευρώπη, υπήρξε και διακοπή, αλλά σφάλλουν. Το βασικό για να προσαρμοστούν ποδοσφαιρικά οι νέοι παίκτες, να αποδόσουν, να γίνουν "ένα" με τους υπόλοιπους και να κάνουν τη διαφορά στο γήπεδο, είναι να πάρουν επίσημα παιχνίδια στα πόδια τους. Επί του πρακτέου δηλαδή, στο χορτάρι! Χρειάζεται χρόνος, λοιπόν, και υπομονή για να "δέσει το γλυκό"!
Είμαι πολύ ελαστικός το ξέρω, αλλά έχω μάθει να κρίνω εκ του αποτελέσματος. Και εννοώ του τελικού αποτελέσματος, τον Μάη.
Και προς επίρρωσιν τον παραπάνω, για τους έχοντες καλή μνήμη, η περσινή σεζόν είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα. Η Ξάνθη πέρυσι είχε ξαφνιάσει τους πάντες όταν στις πρώτες κιόλας αγωνιστικές και σχεδόν μέχρι τον χειμώνα ήταν πρώτη στον βαθμολογικό πίνακα, έστω και με ισοβαθμία. Εν τέλει, κατέληξε έκτη στην βαθμολογία και εκτός PlayOff φυσικά. Επίσης, ο Πανιώνιος, λίγο διαφορετικά από την Ξάνθη, αποτέλεσε την έκπληξη του περσινού πρωταθλήματος, φιγουράροντας στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας για αρκετό διάστημα, μέχρι και τα τελευταία παιχνίδια. Το τέλος της σεζόν, ωστόσο, τον βρήκε να είναι πέμπτος στην σειρά, εντός των PlayOff. Τί θέλω να πω, όμως, με αυτο;
Θέλω να πω, πως είναι τελείως άτοπο να γίνεται λόγος για χαμένη χρονιά, να υπάρχει τόση δυσαρέσκεια (στον βαθμό του μη ανεκτού πάντα) και να προδιαγράφεται η πορεία της ομάδας από την 3η κιόλας αγωνιστική. Δε μπορείς να κρίνεις και να υπογράφεις την έκβαση ενός πρωταθλήματος 30 αγωνιστικών από το 3ο κιόλας παιχνίδι, που να το τονίσω και πάλι χαρακτηρίζεται από 1 νίκη και 2 ισοπαλίες για την ομάδα·ούτε καν δηλαδή ήττες! Είναι βέβαια κατανοητό πως συνιστούν απώλεια πολύτιμων βαθμών, ωστόσο δεν μπορούν από την 3η αγωνιστική να αποτελέσουν κριτήριο για το αν θα χάσεις ή όχι το πρωτάθλημα. Όλοι θα κριθούν στο τέλος και όχι από τώρα!
Σ' αυτό το σημείο θα προέτρεπα τον καθένα να διαβάσει τις δηλώσεις του Λουτσέσκου μετά το ματς και να δώσει βάση στο παράδειγμα που έφερε.(Διαβάστε εδώ)
Κλείνοντας, θα ήθελα να ολοκληρώσω με μια προτροπή. Κατανοώ την απογοήτευση του φίλαθλου κόσμου του ΠΑΟΚ στον οποίο και ανήκω, ωστόσο πιστεύω πως πρέπει να ξεχάσει τα παλιά και να δει τη νέα χρονιά με όση αισιοδοξία μπορεί και όση του επιτρέπει ο γρήγορος αποκλεισμός από την Ευρώπη. Τίποτα απολύτως δεν έχει κριθεί στο πρωτάθλημα και το μόνο που χρειάζεται η ομάδα είναι στήριξη, εμπιστοσύνη και υπομονή. Και αργά ή γρήγορα ελπίζω να μας ανταμείψουν με νίκες και πάνω από όλα με ωραίο ποδόσφαιρο!
Τέλος, όσον αφορά τους "άλλους", θα είμαι λακωνικός, λέγοντας : "μηδένα προ του τέλους μακάριζε". Τα λέμε τον Μάη!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου