Τρίτη 22 Αυγούστου 2017

Η ανασκόπηση της φετινής Superleague από τα μάτια των... «Big 12»

Με την φετινή κατάργηση των Play-Off, το πρωτάθλημα της Superleague αποκτάει εκ νέου ενδιαφέρον, όχι μόνο για τους λεγόμενους «Big 4», αλλά και για τους υπόλοιπους «μονομάχους».

Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά και στους... «μικρομεσαίους», για να δούμε ποιοι θα παλέψουν για μια θέση στην πρώτη πεντάδα και ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο, ποιοι θα κινηθούν σε ρηχά νερά, και ποιοι θα δώσουν την, κατά πολλούς πιο σκληρή, μάχη για παραμονή στην κατηγορία.


Πανιώνιος: Οι «κυανέρυθροι» τείνουν τα τελευταια χρόνια να εξελιχθούν σε μια παραδοσιακή δύναμη του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μεγάλο τους όπλο η συνοχή ως ομάδα ανεξαρτήτου προπονητή, καθώς και η μαγική ιδιότητα της Πλατείας να παίρνει παίκτες των οποίων η καριέρα είναι στάσιμη, ή ακόμα και σε καθοδική πορεία, και να αντλεί το... 101%. Μάλιστα, αν λάβουμε υπόψη μας την πρόσφατη αναμέτρηση της 1ης αγωνιστικής ενάντια στην Κέρκυρα, βλέπουμε έναν Πανιώνιο πολύ πιο ώριμο, και ικανό να παίρνει αποτελέσματα και στην κακή του μέρα, μακριά από τη Νέα Σμύρνη.


Πλατανιάς: Με τον Ατρόμητο και τον Αστέρα Τρίπολης να έχουν υποχωρήσει κάπως τα τελευταία χρόνια, ο Πλατανιάς έχει αρχίσει σταδιακά να αναλαμβάνει τον ρόλο του αντίπαλου δέους του Πανιωνίου για μια θέση στην 5αδα. Οι Κρητικοί πορεύονται με το μότο «πρώτα η παραμονή και μετά το κάτι παραπάνω», μόνο που πετυχαίνουν... πολλά παραπάνω. Με τον πολύπειρο Γιώργο Παράσχο στο τιμόνι της ομάδας εδώ και αρκετά χρόνια, και μεγάλο τους σύμμαχο τα Περιβόλια, έχουν ήδη στερήσει βαθμούς από έναν εκ των «Big 4», και παρά τις αρκετές αλλαγές στο ρόστερ και την ξεφνική φυγή του Γιορέντε, φαίνονται έτοιμοι να τα δώσουν όλα για το κάτι παραπάνω.


Ξάνθη: Μια από τις περυσινές εκπλήξεις του πρωταθλήματος, οι «Ακρίτες» καλούνται φέτος να πορευτούν για πρώτη φορά χωρίς τον Ράζβαν Λουτσέσκου, έπειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια παρουσίας στον πάγκο τους. Ακόμα μια ομάδα της Superleague που ποντάρει πολλά στην ομοιογένεια του συνόλου, αλλά και στο ιδιαίτερα αποτελεσματικό αμυντικό ποδόσφαιρο που προτιμάει, το οποίο τα τελευταία χρόνια αποτελεί σήμα κατατεθέν για τους Θρακιώτες. Μάλιστα, πέρα από τους «μεγάλους», η Ξάνθη φαίνεται να έχει και τον πιο... συνεπή παράγοντα, με τον Χρήστο Παναγόπουλο να χρεώνεται μια εξαιρετική διαχείριση των εξωαγωνιστικών του συλλόγου.


Λαμία: Τίποτα και τα... πάντα έχει να χάσει η νεοφώτιστη Λαμία στη φετινή Superleague. Η ομάδα από τη Φθιώτιδα βρίσκεται για πρώτη φορά στην ιστορία της στα «μεγάλα σαλόνια», και στον «ψημένο» Μπάμπη Τεννέ θα εμπιστευτεί, προς το παρόν τουλάχιστον, τα κλειδιά της επιτυχίας, η οποία φυσικά συνεπάγεται στην παραμονή στην κατηγορία. Η Λαμία έχει ξεκινήσει μάλιστα με το δεξί τις υποχρεώσεις της, «κλειδώνοντας» την Ξάνθη στα Πηγάδια και υποχρεώνοντάς την στη λευκή ισοπαλία. Μπορεί να αποτελεί το πρώτο φαβορί για υποβιβασμό, ωστόσο είναι μια ομάδα που σου δίνει την αίσθηση ότι δεν θα αφήσει ανεκμετάλλευτη καμία ευκαιρία που θα της δωθεί και καμία συγκυρία που θα παρουσιαστεί μπροστά της. Εύκολο θύμα δεν θα αποτελέσει για κανέναν, και σε περίπτωση που δεν προσέξουν, αρκετές παραδοσιακές δυνάμεις της Superleague μπορεί να βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων.


Λεβαδειακός: Μπορεί ο Λεβαδειακός να είναι ένα από τα φαβορί για υποβιβασμό, όμως είναι μια δυσκολοκατάβλητη ομάδα όχι μόνο εντός, αλλά κυρίως... εκτός γηπέδου! Βέβαια, οι Βοιωτοί φαίνονται αποφασισμένοι φέτος να μην βρεθούν στην εν λόγω δυσχερή κατάσταση και έχουν προχωρήσει σε σημαντικές κινήσεις ενίσχυσης του ρόστερ όπως αυτή του πολύπειρου Μπραντάο. Μάλιστα, ο Λεβαδειακός είναι μια από τις ομάδες που έδειξε θετικά δείγματα γραφής στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, καθώς ο Ζοσέ Ανιγκό «διάβασε» άριστα τον Ράζβαν Λουτσέσκου, και ανάγκασε τον ΠΑΟΚ σε γκέλα με το... καλημέρα.


Ατρόμητος: Αγνώριστος παρουσιάζεται μέχρι τώρα ο φετινός Ατρόμητος, ο οποίος μοιάζει ικανός για το καλυτερο αλλά και το χειρότερο. Οι Περιστεριώτες τα τελευταία χρόνια κυνηγούν σταθερά μια θέση στην πρώτη 5αδα, ωστόσο φέτος η σταθερότητα φαίνεται να έχει πάει... περίπατο, καθώς μπορεί να έχουν δεχτεί δυο δυνατές σφαλιάρες στα φιλικά από τον Πανιώνιο και τον Αστέρα (6-2 και 6-1 αντίστοιχα), ωστόσο στο ενδιάμεσο έχει μεσολαβήσει η σπουδαία νίκη με 1-0 ενάντια στον Ολυμπιακό, ο οποίος προς το παρόν «πείθει» περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα. Μένει μόνο να δούμε αν οι Περιστεριώτες τα αφήνουν όλα αυτά πίσω τους και ετοιμάζονται για μια από τις αγωνιστικές πορείες που μας έχουν συνηθήσει, ή αν ετοιμάζονται για μια χρονιά... ροντέο.


Αστέρας Τρίπολης: Όπως και ο Ατρόμητος, έτσι και ο Αστέρας Τρίπολης κινήθηκε πέρσυ σε ρηχά νερά, μένοντας μακριά από το καλό του πρόσωπο που τον ήθελε να μάχεται για μια θέση που οδηγεί στην Ευρώπη. Οι Αρκάδες μάλιστα ξεκίνησαν και φέτος τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις κάπως... νοθρά, γνωρίζοντας την εντός έδρας ήττα από τον ΠΑΣ Γιάννινα στην πρεμιέρα, ωστόσο δεν αποκλείεται να ανακάμψουν με εντυπωσιακά απαοτελέσματα. Και αυτό διότι ο Αστέρας είναι μια από τις πιο ποιοτικές ομάδες της Superleague, με μεγάλο του όπλο την λατινοαμερικάνικη αύρα που προσφέρουν παίκτες όπως ο Μάσα, ο Ιγκλέσιας και ο Ινσάλδο. Μένει μόνο να δούμε αν ο Στάικος Βεργέτης θα καταφέρει να μετατρέψει τις εξαιρετικές αυτές μονάδες σε ένα ενιαίο σύνολο.


Κέρκυρα: Οι νησιώτες έρχονται από μια πάρα πολύ καλή χρονιά, κατά τη διάρκεια της οποίας εξασφάλισαν με σχετική άνεση την παραμονή τους στην κατηγορία. Η συνέχεια μετά την μαθηματική σωτηρία δεν ήταν η ενδεδειγμένη και κόστισε την θέση του τεχνικού στον Μιχάλη Γρηγορίου, ωστόσο κάνουν πλέον μια νέα αρχή, με τον Δημήτρη Ελευθερόπουλο στον πάγκο τους, και το μεγάλο τους όπλο στην κορυφή της επίθεσης που ακούει στο όνομα Τουράμ. Όπως φάνηκε και τη σεζόν που μας πέρασε, η παραμονή ή όχι της Κέρκυρας στην κατηγορία είναι μάλλον στο χέρι της, όμως με τα φετινά δεδομένα θα είναι δίχως αμφιβολία αρκετά πιο δύσκολη.


Απόλλων Σμύρνης: Μια ομάδα που πολλοί αναμένουν να είναι η φετινή έκπληξη του πρωταθλήματος. Ο Απόλλων ανέβηκε από τη Football League παίζοντας ωραίο, επιθετικό ποδόσφαιρο, μοτίβο που δεν αποκλείεται να ακολουθήσει και στα περισσότερα ματς της πρώτης κατηγορίας, και παρόλο που είναι ένα ακόμα φαβορί για υποβιβασμό, δεν θα παραδώσει τα όπλα σε καμία των περιπτώσεων. Μοναδικός... ενδοιασμός για τους φίλους της «Ελαφράς Ταξιαρχίας» οι 17 (!) νέες προσθήκες, καθώς και το πόσο χρόνο θα χρειαστεί ο Άκης Μάντζιος προκειμένου να «δέσει» το σύνολό του.


ΑΕΛ: Η πιο «βαριά» επαρχιακή φανέλα δεν γινόταν να λείπει από το πρωτάθλημα της Superleague. Όπως μας απέδειξαν και την περασμένη χρονιά, οι «βυσσινί» διαθέτουν τόσο την ποίοτητα, όσο και το «μέταλλο» προκειμένου να παραμείνουν με σχετική άνεση στην κατηγορία. Μπορεί η ομάδα να έχει άλλάξει ριζικά από πέρσι, όμως το νέο σύνολο που συγκροτήθηκε είναι εξίσου καλό, ενώ στον πάγκο βρίσκεται ένας ιδιαίτερα ικανός προπονητής. Τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίση η ομάδα από τον Κάμπο είναι μάλλον η εσωστρέφειά της, όπως η ρήξη των οργανωμένων οπαδών με τον πρόεδρο, Αλέξη Κούγια, καθώς και ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας του τελευταίου.


ΠΑΣ Γιάννινα: Αν κάποια ομάδα παρουσίασε πρώτη το μοντέλο της ομοιομορφίας και της δύναμης του συνόλου, αυτή είναι ο ΠΑΣ Γιάννινα. Ο βασικός κορμός είναι εδώ και πολλά χρόνια ίδιος, ωστόσο το κυριότερο συστατικό της επιτυχίας είναι η παρουσία του Γιάννη Πετράκη στον πάγκο του ΠΑΣ για σχεδόν μισή δεκαετία. Από εκεί και πέρα παίκτες όπως ο Πέδρο Κόντε, ο Φόνσι Ναδάλες και ο Άντι Λίλα προσδίδουν την απαραίτητη ποιότητα προκειμένου η ομάδα της Ηπείρου να έχει την ευκαιρία της για το κάτι παραπάνω.


Παναιτωλικός: Ακόμα μια ομάδα «wild card» στο ελληνικό πρωτάθλημα. Η απόδοση του Παναιτωλικού την περασμένη χρονιά μόνο σταθερή δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί, ωστόσο οι Αγρινιώτες καθάρισαν πολύ σύντομα την υπόθεση παραμονή και από εκεί και πέρα κυνήγησαν το κάτι παραπάνω. Επεισοδιακά φαίνεται να ξεκινάνε και τη φετινή σεζόν, με την αναμέτρηση απέναντι στην ΑΕΚ να αποκαλύπτει μια ομάδα που στο πρώτο ημίχρονο θα μπορούσε να είχε πάρει το ματς και στο δεύτερο δεν κατάφερε να σημειώσει τελική προσπάθεια. Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την επιστροφή του Μάκη Χάβου στην τεχνική ηγεσία, με τον οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Παναιτωλικός πριν από δυο χρονιές έπαιζε για αρκετούς μήνες την καλύτερη μπάλα στην Ελλάδα, και δεν μένει παρά να δούμε αν η ομάδα του Αγρινίου θα καταφέρει φέτος αυτό το κάτι παραπάνω που διακαώς επιθυμέι.

Επιμέλεια: Παπαδόπουλος Σάββας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου